عـروج

از منظر این اثر

اثر «عروج» چیدمانی نمادین و پر احساس است که با بهره‌گیری از عناصر ساده اما معناگرا، مفاهیم عمیق شهادت، فداکاری و تعالی روح را به تصویر می‌کشد. در مرکز این اثر، لاله‌هایی سرخ‌فام، چون قامت‌های استوار شهیدان، از دل یک سازه‌ی آینه‌کاری‌شده سر برآورده‌اند. این لاله‌ها، در فرهنگ ایرانی نماد خون شهیدان‌اند؛ و صعود عمودی آن‌ها به سوی آسمان، استعاره‌ای است از عروج روح به افلاک. سازه‌ای مدور و آینه‌پوش، که پایه‌ی گل‌ها را در بر گرفته، یادآور گنبد یا بارگاهی است که آیینه‌کاری در آن بازتابی از نور و جاودانگی است. آیینه‌ها نه تنها فضا را گسترش می‌دهند، بلکه هر بیننده را به تماشای خویش در آینه دعوت می‌کنند؛ گویی بازتاب پرسشی است از مخاطب: «سهم تو چیست؟» در بالای اثر، قطراتی از شیشه یا رزین چون اشک‌هایی فرو‌ریخته از آسمان، در هوا معلق‌اند؛ اشک‌هایی که گویی نه از اندوه، بلکه از شکوه این پرواز و عظمت این فداکاری بر زمین می‌چکند. ترکیب بصری این اشک‌ها با لاله‌های سرخ، تضادی لطیف میان اندوه و افتخار، میان فقدان و رستگاری ایجاد می‌کند. در اطراف سازه، استکان‌های سبز سنتی – نماد زندگی، مهمان‌نوازی و یادبود – دیده می‌شود؛ گویا محفلی است برای یاد کردن از آنان که بی‌ادعا، قامت بستند و پر کشیدند.